در دنیای تجارت، اختلافات امری اجتنابناپذیر است. قراردادهای فروش کالا، مشارکتهای تجاری، سرمایهگذاریها، قراردادهای خدماتی، همکاریهای فناورانه و حتی روابط میان سهامداران و مدیران شرکتها ممکن است در مقاطعی با اختلاف و تعارض منافع مواجه شوند. آنچه اهمیت دارد، نحوه مدیریت و حل این اختلافات است؛ زیرا یک اختلاف حلنشده میتواند به از دست رفتن فرصتهای تجاری، افزایش هزینهها و آسیب به اعتبار طرفین منجر شود.
در سالهای اخیر، «داوری تجاری» به یکی از مهمترین و پرکاربردترین روشهای حل اختلاف در معاملات داخلی و بینالمللی تبدیل شده است. بسیاری از شرکتها و فعالان اقتصادی ترجیح میدهند به جای ورود به فرآیندهای طولانی قضایی، اختلافات خود را از طریق داوری حلوفصل کنند.
داوری تجاری چیست؟
داوری تجاری روشی است که در آن طرفین یک رابطه تجاری توافق میکنند اختلافات موجود یا احتمالی خود را به جای مراجعه به دادگاه، نزد یک یا چند داور مطرح کنند تا داور پس از رسیدگی، رأی لازم را صادر کند.
مبنای داوری، توافق طرفین است. این توافق ممکن است در زمان انعقاد قرارداد و در قالب «شرط داوری» یا پس از بروز اختلاف و از طریق «موافقتنامه داوری» صورت گیرد.
در نظام حقوقی ایران، داوری از جایگاه قانونی مستحکمی برخوردار است و مقررات آن در قانون آیین دادرسی مدنی و همچنین قانون داوری تجاری بینالمللی پیشبینی شده است.
چرا کسبوکارها به داوری روی آوردهاند؟
۱. سرعت در رسیدگی
یکی از مهمترین مزایای داوری، سرعت بیشتر آن نسبت به رسیدگی قضایی است. در بسیاری از پروندههای تجاری، زمان نقش تعیینکنندهای دارد و تأخیر در حل اختلاف میتواند خسارات قابل توجهی به طرفین وارد کند.
۲. تخصصی بودن رسیدگی
در اختلافات تجاری، موضوعات فنی، مالی، فناوری اطلاعات، ساختوساز، حملونقل، انرژی یا مالکیت فکری مطرح میشود. در داوری، طرفین میتوانند فردی را به عنوان داور انتخاب کنند که دانش و تجربه لازم در همان حوزه تخصصی را داشته باشد.
۳. محرمانگی
رسیدگیهای قضایی معمولاً در چارچوبی انجام میشوند که ممکن است اطلاعات پرونده در دسترس اشخاص مختلف قرار گیرد. در مقابل، داوری محیطی محرمانهتر فراهم میکند و اطلاعات تجاری، مالی و قراردادی طرفین بهتر حفظ میشود.
۴. انعطافپذیری
طرفین میتوانند درباره بسیاری از جنبههای فرآیند داوری از جمله تعداد داوران، محل داوری، زبان رسیدگی، مهلتها و قواعد حاکم بر رسیدگی توافق کنند.
۵. حفظ روابط تجاری
در بسیاری از موارد، طرفین اختلاف همچنان مایل به ادامه همکاری هستند. داوری معمولاً فضایی حرفهایتر و کمتنشتر نسبت به دعاوی قضایی ایجاد میکند و امکان حفظ روابط تجاری را افزایش میدهد.
چه اختلافاتی قابلیت ارجاع به داوری دارند؟
بخش قابل توجهی از اختلافات تجاری قابل ارجاع به داوری هستند، از جمله:
-
اختلافات ناشی از قراردادهای فروش کالا و خدمات
-
اختلافات پیمانکاری و ساختوساز
-
اختلافات میان شرکا و سهامداران
-
اختلافات مربوط به سرمایهگذاری
-
اختلافات حوزه فناوری اطلاعات و تجارت الکترونیکی
-
اختلافات حملونقل و لجستیک
-
اختلافات مربوط به نمایندگی، توزیع و فرانچایز
البته برخی موضوعات به موجب قانون قابلیت ارجاع به داوری ندارند یا مشمول محدودیتهای خاص هستند که باید در هر مورد به قوانین مربوط توجه شود.
شرط داوری؛ مهمترین ابزار پیشگیری از اختلافات پیچیده
بسیاری از مشکلات زمانی ایجاد میشود که طرفین در زمان تنظیم قرارداد، درباره نحوه حل اختلافات آینده تصمیمگیری نکردهاند. درج یک شرط داوری دقیق و حرفهای میتواند از بروز ابهام و اختلافات بعدی جلوگیری کند.
یک شرط داوری مناسب باید حداقل به موارد زیر توجه داشته باشد:
-
تعیین مرجع یا داور
-
نحوه انتخاب داوران
-
تعداد داوران
-
محل داوری
-
قانون حاکم بر قرارداد در صورت نیاز
-
نحوه ابلاغها و ارتباطات
هرچه شرط داوری دقیقتر تنظیم شود، فرآیند حل اختلاف در آینده با سهولت بیشتری انجام خواهد شد.
اجرای رأی داوری
یکی از پرسشهای متداول فعالان اقتصادی این است که آیا رأی داور الزامآور است؟
پاسخ مثبت است. رأی داوری پس از صدور، از اعتبار قانونی برخوردار بوده و در صورت استنکاف محکومعلیه، امکان درخواست اجرای آن از مراجع صالح وجود دارد. به همین دلیل، داوری صرفاً یک سازوکار مشورتی نیست، بلکه روشی رسمی و مؤثر برای حل اختلاف محسوب میشود.
نقش آربیتو در توسعه داوری تجاری
گسترش فرهنگ داوری نیازمند دسترسی آسان، شفاف و حرفهای به خدمات داوری است. آربیتو با هدف تسهیل استفاده از سازوکارهای جایگزین حل اختلاف، بستری فراهم کرده است تا اشخاص، شرکتها و فعالان اقتصادی بتوانند از خدمات مرتبط با داوری، تنظیم شرط داوری، مدیریت پروندههای داوری و بهرهگیری از ظرفیت متخصصان این حوزه استفاده کنند.
در شرایطی که سرعت، تخصص و محرمانگی به یکی از نیازهای اصلی کسبوکارها تبدیل شده است، داوری تجاری میتواند به عنوان ابزاری کارآمد برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع اقتصادی طرفین نقشآفرینی کند.
امروزه داوری تجاری دیگر یک روش استثنایی برای حل اختلاف نیست، بلکه به یکی از ارکان مهم مدیریت ریسک حقوقی در کسبوکارها تبدیل شده است. شرکتها و فعالان اقتصادی که از ابتدا سازوکار مناسبی برای حل اختلافات خود پیشبینی میکنند، نه تنها هزینههای حقوقی کمتری متحمل میشوند، بلکه امکان حفظ روابط تجاری و تمرکز بر توسعه کسبوکار را نیز خواهند داشت.
به همین دلیل، درج شرط داوری در قراردادها و آشنایی با مزایای داوری تجاری، اقدامی هوشمندانه برای هر کسبوکار حرفهای محسوب میشود.
دیدگاهها ۰